maandag 27 juli 2026

Koffie is gezond… of vertellen we maar de helft van het verhaal?

☕Een kritische herbeoordeling van ons dagelijkse “bakkie”

Wie tegenwoordig zoekt naar de gezondheidseffecten van koffie, krijgt al snel een geruststellend beeld voorgeschoteld. Een paar koppen per dag zouden mogelijk samenhangen met een lager risico op verschillende aandoeningen. Sommige onderzoeken vinden zelfs een verband tussen koffieconsumptie en een lagere totale sterfte.


Dat onderzoek bestaat en verdient het om serieus genomen te worden.

Maar daarmee is de discussie niet afgelopen.

Want uit de constatering dat koffiedrinkers in grote bevolkingsonderzoeken gemiddeld bepaalde gunstige gezondheidsuitkomsten hebben, ontstaat gemakkelijk een veel grotere conclusie:

“Koffie is gezond.”

En juist daar wil ik een vraagteken achter zetten.

Niet omdat bewezen zou zijn dat iedere kop koffie schadelijk is. Dat bewijs is er niet.

Maar koffie is ook niet zomaar water met een paar antioxidanten. Het is een chemisch complex extract van een zaad dat bij hoge temperatuur wordt geroosterd. Tijdens dat proces verandert de chemische samenstelling ingrijpend en ontstaan nieuwe verbindingen.

Bovendien bevat gewone koffie cafeïne: een farmacologisch actieve stof die aantoonbaar invloed heeft op ons centrale zenuwstelsel.

Misschien moeten we daarom niet alleen vragen:

“Leven koffiedrinkers gemiddeld langer?”

maar ook:

“Wat drinken we eigenlijk, wat gebeurt er tijdens het branden en wat doet cafeïne werkelijk in ons lichaam?”


1. Cafeïne geeft geen nieuwe energie

Dit is misschien wel het eerste misverstand.

We zeggen:

“Ik heb koffie nodig om energie te krijgen.”

Maar cafeïne levert die energie niet.

Een belangrijk werkingsmechanisme van cafeïne is het blokkeren van adenosinereceptoren in de hersenen, waaronder A1- en A2A-receptoren.

Adenosine speelt onder andere een belangrijke rol bij slaapdruk. Gedurende de periode dat we wakker zijn verandert de adenosinesignalering, waardoor uiteindelijk de behoefte aan slaap toeneemt.

Cafeïne kan deze signalering tijdelijk tegenwerken.

We ervaren daardoor minder vermoeidheid en meer alertheid.

Maar dat is iets anders dan het lichaam daadwerkelijk herstellen of van nieuwe energie voorzien.

Vergelijk het met het waarschuwingslampje van een auto:

als het lampje aangeeft dat de tank leeg raakt, vult het uitschakelen van het lampje de tank niet.

Cafeïne kan nuttig zijn wanneer tijdelijk extra alertheid gewenst is.

Maar het is belangrijk dat we stimulatie niet verwarren met herstel.


2. Adenosine staat niet alleen

Het wordt nog interessanter wanneer we kijken naar de hersenen.

Adenosine functioneert niet geïsoleerd. Adenosinereceptoren beïnvloeden andere neurotransmittersystemen, waaronder dopamine en glutamaat.

Daarmee kom ik ook terug op iets wat ik in mijn oorspronkelijke koffieartikel uit 2014 schreef.

Ik gebruikte toen de formulering dat cafeïne de NMDA-receptor zou “bezetten” of “gijzelen”.

Die formulering zou ik vandaag niet meer gebruiken.

Cafeïne is bij normale voedingsconcentraties niet simpelweg een klassieke directe NMDA-receptorantagonist.

Maar daarmee is de relatie tussen cafeïne en NMDA niet verdwenen.

Experimenteel onderzoek heeft inmiddels laten zien dat cafeïne de NMDA-receptor-gemedieerde synaptische transmissie kan beïnvloeden, waarbij adenosine A1- en A2A-receptoren een belangrijke rol spelen.

Dat betekent dat een wetenschappelijk betere keten ongeveer zo loopt:

cafeïne → blokkade van adenosinereceptoren → verandering van neurotransmitterregulatie/glutamaat → modulatie van NMDA-signaaloverdracht.

Dat is aanzienlijk ingewikkelder dan “cafeïne gijzelt NMDA”.

Maar het onderliggende idee dat cafeïne via het adenosinesysteem invloed kan uitoefenen op glutamaterge/NMDA-signalering blijkt dus helemaal niet zo vreemd te zijn.


3. Maar wat gebeurt er met de koffieboon?

Hier begint een onderdeel van de koffiediscussie waarover naar mijn mening veel minder wordt gesproken.

Een koffieboon wordt niet rauw vermalen en in water opgelost.

Hij wordt gebrand.

Tijdens het roosteren worden koffiebonen blootgesteld aan zeer hoge temperaturen. Daarbij vinden complexe chemische reacties plaats, waaronder Maillardreacties en pyrolyse.

De chemische samenstelling van de boon verandert daardoor ingrijpend.

Sommige stoffen nemen af of verdwijnen.

Andere worden juist gevormd.

Wetenschappelijke reviews over het koffiebrandproces noemen onder andere de vorming of aanwezigheid van:

acrylamide, furan, furfurylalcohol, 5-hydroxymethylfurfural (HMF) en polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's).

Daarmee is nog niet aangetoond dat normale koffieconsumptie hierdoor gevaarlijk is.

Dat onderscheid is cruciaal.

Een stof aantonen is niet hetzelfde als aantonen dat de hoeveelheid waaraan de mens wordt blootgesteld ziekte veroorzaakt.

Maar het omgekeerde geldt eveneens.

Wanneer epidemiologische studies gunstige associaties met koffie vinden, verdwijnen deze stoffen daardoor niet ineens uit de koffiechemie.


4. Acrylamide: een ongemakkelijk voorbeeld

Acrylamide is interessant omdat hierover weinig discussie bestaat wat betreft zijn aanwezigheid in bepaalde sterk verhitte voedingsmiddelen.

Het ontstaat onder andere tijdens Maillardreacties bij hoge temperaturen.

Dat gebeurt bijvoorbeeld bij friet, chips, broodproducten en koffie.

De Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA beschouwt acrylamide in voeding vanwege zijn genotoxische en carcinogene eigenschappen in dieronderzoek als een volksgezondheidskundig aandachtspunt en adviseert blootstelling zoveel mogelijk te beperken.

Betekent dat dat koffie bewezen kanker veroorzaakt?

Nee.

Die conclusie mogen we daar niet uit trekken.

Maar het betekent evenmin dat we acrylamide kunnen negeren omdat het toevallig in een populair voedingsmiddel voorkomt.

Interessant genoeg is koffie hier chemisch behoorlijk ingewikkeld.

Tijdens het brandproces wordt acrylamide eerst gevormd, maar bij verder branden wordt een gedeelte weer afgebroken.

Daardoor wordt in onderzoek doorgaans meer acrylamide in lichter gebrande koffie gevonden dan in donkerder gebrande koffie.

Maar daarmee is donker branden niet automatisch gezonder.

Onderzoek naar verschillende brandgraden heeft namelijk laten zien dat terwijl acrylamide afneemt, andere hitteproducten zoals furan, furfurylalcohol en HMF juist kunnen toenemen.

We kunnen koffie daarom niet beoordelen aan de hand van één afzonderlijke stof.

We moeten naar het totale chemische pakket kijken.


5. “Maar koffie zit vol antioxidanten”

Dat argument horen we vaak.

En het is niet onwaar.

Koffie bevat verschillende biologisch actieve plantaardige verbindingen, waaronder chlorogeenzuren. Aan verschillende koffiecomponenten worden antioxidatieve en anti-inflammatoire eigenschappen toegeschreven.

Dat hoort eerlijkheidshalve in een kritische blog over koffie thuis.

Maar vervolgens wordt soms een denkfout gemaakt:

koffie bevat antioxidanten → dus koffie is gezond.

Zo werkt toxicologie en voedingswetenschap niet.

Een voedingsmiddel kan tegelijkertijd verbindingen bevatten die potentieel gunstige én potentieel ongunstige effecten hebben.

Bovendien zijn koffie en cafeïne bepaald niet noodzakelijk om antioxidanten binnen te krijgen. Groenten, fruit, kruiden, noten, zaden, peulvruchten en andere plantaardige voedingsmiddelen leveren eveneens grote hoeveelheden bioactieve stoffen.


6. Is koffiebranden vergelijkbaar met barbecueën?

Niet rechtstreeks.

Bij sterk verhit en vooral verkoold vlees kunnen onder andere heterocyclische aminen en PAK's ontstaan. Bij koffie hebben we een andere uitgangsstof, andere temperaturen, andere chemische reacties en uiteindelijk een andere blootstelling.

We mogen daarom niet redeneren:

“verbrand vlees is ongezond → koffie wordt gebrand → dus koffie is ongezond.”

Dat zou wetenschappelijk te gemakkelijk zijn.

Maar de achterliggende vraag vind ik wel gerechtvaardigd:

Wat doet sterke verhitting met ons voedsel?

Bij zwartgeblakerd vlees vinden we het tegenwoordig vanzelfsprekend om die vraag te stellen.

Waarom zouden we bij koffie niet eveneens geïnteresseerd mogen zijn in alle verbindingen die tijdens het brandproces ontstaan?

Niet om mensen bang te maken.

Maar omdat voedingswetenschap juist betekent dat we willen weten wat we consumeren en in welke dosis.


7. Wat zit er dan werkelijk in koffie?

Een kop koffie bevat geen enkele werkzame stof maar een enorm complex mengsel.

Natuurlijk aanwezige/bioactieve verbindingen

Cafeïne
Een psychoactieve methylxanthine die vooral via antagonisme van adenosinereceptoren werkt.

Chlorogeenzuren
Polyfenolachtige verbindingen waaraan onder andere antioxidatieve eigenschappen worden toegeschreven.

Trigonelline
Een natuurlijke verbinding in koffie die tijdens het branden gedeeltelijk wordt afgebroken.

Cafestol en kahweol
Diterpenen uit koffie. Vooral cafestol is interessant omdat ongefilterde koffie aantoonbaar het LDL-cholesterol kan verhogen. Papieren filtering verwijdert een belangrijk gedeelte van deze diterpenen.

Stoffen die tijdens verwerking/branden kunnen ontstaan

Acrylamide
Een procescontaminant die tijdens verhitting kan ontstaan.

Furan en derivaten
Ontstaan eveneens tijdens thermische verwerking.

Furfurylalcohol

HMF

PAK's
Kunnen onder bepaalde omstandigheden tijdens sterke thermische verwerking ontstaan.

En daarnaast bestaan er nog honderden vluchtige verbindingen die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor de karakteristieke geur en smaak van koffie.

Een koffieboon vóór en ná het branden is chemisch dus beslist niet hetzelfde product.


8. Ongefilterde koffie verdient aparte aandacht

Er bestaat nog een mooi voorbeeld van hoe belangrijk bereidingswijze is.

De koffieboon bevat de diterpenen cafestol en kahweol.

Onderzoek heeft overtuigend aangetoond dat vooral ongefilterde koffie het totale cholesterol en LDL-cholesterol kan verhogen.

Papieren filters houden een aanzienlijk deel van deze verbindingen tegen.

Dat betekent dat:

gekookte koffie, cafetière/French press, espresso en papieren filterkoffie niet zonder meer als hetzelfde product behandeld moeten worden.

Dat alleen al laat zien hoe weinig informatief de algemene uitspraak:

“koffie is gezond”

eigenlijk is.

Welke koffie?

Hoe gebrand?

Hoe gezet?

Hoeveel?

Met of zonder cafeïne?

Op welk tijdstip?

Bij welke persoon?

Dat zijn veel interessantere vragen.


9. Koffie en ijzer

Nog een weinig besproken effect is de invloed op ijzeropname.

Koffie kan de opname van non-heemijzer uit een maaltijd aanzienlijk verminderen.

Dat is vooral relevant bij mensen die hun ijzer voornamelijk uit plantaardige voedingsmiddelen halen.

Ouder gecontroleerd onderzoek vond bijvoorbeeld dat koffie bij een maaltijd de ijzeropname duidelijk verminderde.

Dat betekent niet:

“koffie veroorzaakt bloedarmoede.”

Dat zou opnieuw te kort door de bocht zijn.

Wel betekent het dat iemand met een lage ijzerstatus of een hoofdzakelijk plantaardig voedingspatroon verstandig kan omgaan met het tijdstip waarop koffie ten opzichte van ijzerrijke maaltijden wordt gedronken.


10. Koffie en kanker: hier moet ook een kritische schrijver corrigeren

In mijn oorspronkelijke artikel uit 2014 haalde ik ouder onderzoek aan waarin koffie in verband werd gebracht met verschillende vormen van kanker.

Hier is een belangrijke correctie noodzakelijk.

De huidige wetenschappelijke stand ondersteunt niet de algemene conclusie dat koffie kanker veroorzaakt.

Het International Agency for Research on Cancer (IARC) beoordeelde een grote hoeveelheid bewijs en classificeerde koffie uiteindelijk als niet classificeerbaar wat betreft carcinogeniciteit voor mensen (Group 3).

Dat betekent overigens nadrukkelijk niet:

“bewezen veilig.”

IARC legt zelf uit dat Group 3 betekent dat de beschikbare gegevens geen conclusie toelaten dat het middel kanker veroorzaakt.

Voor verschillende afzonderlijke kankersoorten laten epidemiologische onderzoeken bovendien geen verhoogd risico en soms zelfs inverse associaties zien.

Dat moet een eerlijke tegenblog erkennen.

Wetenschap betekent namelijk ook dat we bereid moeten zijn onze eigen eerdere conclusies te herzien.


11. Maar “koffiedrinkers leven langer” bewijst evenmin dat koffie gezond maakt

Aan de andere kant moeten we even kritisch zijn wanneer onderzoek gunstige uitkomsten rapporteert.

Een grote umbrella-review vond dat koffieconsumptie voor veel onderzochte gezondheidsuitkomsten vaker met voordeel dan met nadeel geassocieerd was.

Dat is interessant.

Maar een groot gedeelte van het beschikbare bewijs bestaat uit observationeel onderzoek.

Daarbij volgen onderzoekers grote groepen mensen en vergelijken bijvoorbeeld niet-koffiedrinkers met mensen die twee, drie of vier koppen drinken.

Er wordt statistisch gecorrigeerd voor allerlei factoren.

Maar daarmee verandert een associatie nog niet automatisch in causaliteit.

Als koffiedrinkers langer leven, bewijst dat niet dat koffie hun leven heeft verlengd.

Precies hetzelfde principe moeten we overigens toepassen op onderzoek dat nadelige associaties vindt.

Ook daar geldt:

verband ≠ oorzaak.

Dat is geen argument om epidemiologie waardeloos te noemen.

Het is een argument om de conclusies niet groter te maken dan het onderzoek toestaat.


12. En wie betaalt het onderzoek?

Dit blijft een terechte vraag binnen voedingswetenschap.

Voedingsonderzoek kan worden gefinancierd door overheden, universiteiten, fondsen, producenten en brancheorganisaties.

Industriefinanciering bewijst niet dat de uitkomst gekocht is.

Een goed uitgevoerd onderzoek wordt niet automatisch slecht omdat een commerciële partij eraan heeft bijgedragen.

Maar het spreekwoord:

“Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”

bestaat niet voor niets.

Daarom mogen we vragen:

Wie betaalde?

Wie bepaalde het onderzoeksprotocol?

Wie bezat de data?

Wie voerde de statistische analyse uit?

Kon de financier publicatie tegenhouden?

Zijn belangenconflicten volledig vermeld?

En vooral:

zijn de resultaten onafhankelijk gerepliceerd?

Dat is veel sterker dan ieder onderzoek met een ongewenste uitkomst onmiddellijk als “industrieonderzoek” af te schrijven.


13. Waar het bewijs behoorlijk duidelijk is: slaap

Over cafeïne en slaap bestaat inmiddels behoorlijk overtuigend onderzoek.

Een systematische review en meta-analyse uit 2023 vond gemiddeld:

45 minuten minder totale slaaptijd,

7% lagere slaapefficiëntie,

ongeveer 9 minuten langere inslaaptijd

en ongeveer 11 minuten minder diepe slaap.

Individuele gevoeligheid verschilt natuurlijk sterk.

Dosis, gewenning, genetica en tijdstip van inname zijn belangrijk.

Maar het idee dat iemand 's middags of 's avonds koffie kan drinken, probleemloos in slaap valt en cafeïne daarom “geen effect” op zijn slaap heeft, is te eenvoudig.

In slaap vallen is niet hetzelfde als een volledig onveranderde slaaparchitectuur.


14. Gewenning en ontwenning

Dagelijks gebruik van cafeïne leidt tot neurobiologische aanpassing.

Daarom kunnen na abrupt stoppen verschijnselen ontstaan zoals:

hoofdpijn, vermoeidheid, slaperigheid, prikkelbaarheid en concentratieproblemen.

Dat maakt koffie uiteraard niet vergelijkbaar met heroïne of andere zware drugs.

Maar het laat wel zien dat cafeïne geen fysiologisch neutrale voedingsstof is.

Ons zenuwstelsel past zich aan de aanwezigheid ervan aan.

Dat gegeven mag onderdeel zijn van de discussie over dagelijks gebruik.


15. Dus… is koffie slecht?

Hier komt misschien een onbevredigend maar wetenschappelijk noodzakelijk antwoord:

zo eenvoudig kunnen we het niet zeggen.

Het beschikbare onderzoek ondersteunt niet de stelling dat matige koffieconsumptie bij gezonde volwassenen in het algemeen ernstige ziekte veroorzaakt.

Sterker nog: grote epidemiologische onderzoeken vinden regelmatig gunstige associaties.

Dat moeten tegenstanders van koffie erkennen.

Maar daaruit volgt evenmin dat koffie een noodzakelijk gezondheidsproduct is.

Cafeïne beïnvloedt aantoonbaar ons adenosinesysteem.

Het kan slaap verstoren.

Er ontstaat tolerantie.

Ontwenningsverschijnselen bestaan.

Koffie rond maaltijden kan non-heemijzeropname verminderen.

Ongefilterde koffie kan door cafestol het LDL-cholesterol verhogen.

En tijdens het brandproces ontstaan verschillende verbindingen die vanuit toxicologisch oogpunt niet simpelweg als “gezond” kunnen worden bestempeld.

Tegelijkertijd bevat koffie stoffen met potentieel gunstige biologische eigenschappen.

Beide kanten van het verhaal bestaan.


16. Misschien stellen we daarom de verkeerde vraag

De discussie gaat voortdurend over:

“Is koffie gezond of ongezond?”

Misschien moeten we beginnen met een andere vraag:

Heeft het menselijk lichaam koffie of cafeïne nodig om gezond te functioneren?

Het antwoord daarop is eenvoudig.

Nee.

Er bestaat geen cafeïnetekort.

Er bestaat geen aanbevolen dagelijkse hoeveelheid koffie die noodzakelijk is om een deficiëntieziekte te voorkomen.

Niemand wordt ziek omdat zijn voeding onvoldoende koffie bevat.

Slaap, beweging, voldoende herstel en volwaardige voeding zijn daarentegen fundamentele biologische behoeften.

Daarom blijf ik kritisch wanneer cafeïne wordt verkocht als iets wat ons energie geeft.

Het geeft geen nieuwe energie.

Het verandert onder andere de manier waarop onze hersenen reageren op een signaal dat ons vertelt dat het misschien tijd is om te rusten.


Conclusie — Think Food, Think Twice

Mijn oorspronkelijke artikel over koffie schreef ik in 2014 en baseerde ik gedeeltelijk op veel ouder onderzoek en materiaal dat terugging tot discussies uit de jaren zeventig.

Wetenschap staat niet stil.

Sommige waarschuwingen uit die tijd zijn overeind gebleven.

Andere zijn genuanceerd.

Sommige conclusies moeten worden gecorrigeerd.

Ook mijn formulering dat cafeïne de NMDA-receptor zou “gijzelen” zou ik vandaag niet meer letterlijk gebruiken. Maar de biologische relatie tussen cafeïne, adenosine, glutamaat en NMDA-signalering blijkt interessanter en complexer dan simpelweg zeggen dat die relatie niet bestaat.

En daarom blijft de centrale gedachte van ThinkFood–ThinkTwice voor mij overeind:

Kijk verder dan de krantenkop.

Niet:

“Koffie is vergif.”

Maar evenmin:

“Drink gerust drie of vier koppen, want koffie is gezond.”

Vraag welke koffie.

Vraag hoeveel.

Vraag wanneer.

Vraag hoe zij gebrand en gezet is.

Vraag welke stoffen erin zitten.

Vraag wat er tijdens het brandproces ontstaat.

Vraag naar de dosis.

Vraag naar je slaap.

Vraag naar de onderzoeksopzet.

Vraag wie het onderzoek financierde.

Vraag of het onderzoek onafhankelijk werd gerepliceerd.

En maak daarna je eigen afweging.

We hoeven koffie niet zwart te maken.

Maar we hoeven haar ook niet gezonder voor te stellen dan het bewijs rechtvaardigt.

Think Food — Think Twice.


📚 Wetenschappelijke bronnen en verder lezen

Koffiebranden en vorming van procescontaminanten
Da Costa e.a. (2023), Thermal Contaminants in Coffee Induced by Roasting: A Review. Over onder andere acrylamide, furanen en andere verbindingen die tijdens het koffiebranden ontstaan.

Acrylamide en voedselveiligheid
European Food Safety Authority (EFSA), Acrylamide. EFSA behandelt acrylamide als een genotoxisch en carcinogeen aandachtspunt in voedsel en adviseert de blootstelling te beperken.

Brandgraad: acrylamide versus andere hitteproducten
Lachenmeier e.a., onderzoek naar acrylamidereductie tijdens koffiebranden. Hierin werd een tegengestelde ontwikkeling gevonden: bij donkerder branden daalde acrylamide terwijl onder andere furan, furfurylalcohol en HMF hoger konden worden.

Koffie en kanker
International Agency for Research on Cancer (IARC/WHO), Monographs Volume 116. IARC concludeerde dat koffie drinken niet classificeerbaar is wat betreft carcinogeniciteit voor mensen (Group 3). IARC benadrukt dat dit niet hetzelfde betekent als “bewezen veilig”.

Cafeïne en slaap
Gardiner e.a. (2023), The effect of caffeine on subsequent sleep: A systematic review and meta-analysis. Cafeïne verminderde gemiddeld de totale slaaptijd en diepe slaap en verlengde de inslaaptijd.

Cafeïne, adenosine en NMDA
Martins e.a. (2020), Caffeine has a dual influence on NMDA receptor-mediated glutamatergic transmission at the hippocampus. Experimenteel onderzoek naar de invloed van cafeïne op NMDA-receptor-gemedieerde transmissie en de betrokkenheid van adenosinereceptoren.

Koffie en ijzeropname
Morck e.a. (1983), Inhibition of food iron absorption by coffee. Gecontroleerd onderzoek waarin koffie de opname van non-heemijzer uit een maaltijd verminderde.

Koffie, cafestol en cholesterol
Jee e.a. (2001), meta-analyse naar koffieconsumptie en serumlipiden. Vooral ongefilterde koffie verhoogde totaal- en LDL-cholesterol.

De andere kant: mogelijke gezondheidsvoordelen
Poole e.a. (2017), Coffee consumption and health: umbrella review of meta-analyses of multiple health outcomes, BMJ. Deze grote overzichtsstudie vond dat koffieconsumptie voor veel onderzochte gezondheidsuitkomsten vaker geassocieerd was met voordeel dan met schade. Een belangrijk deel van het onderliggende bewijs was observationeel.

zondag 6 juli 2025

eine schöne Tasse Kaffee????

1 Korinther 10:31 Ob ihr nun esst oder trinkt oder sonst etwas tut, tut alles zur Ehre Gottes.


In diesem Artikel geht es um eine Studie aus den 1970er Jahren über Kaffee und die Wirkung von Koffein in unserem Körper.

Die dafür verwendeten Quellen sind:

*Proof Positive, Dr. Neil Nedley

*Natural Remedies Encyclopedia,

*Vance Ferrel & Harold M. Cherne,

*MD. www.groenerekamer.nl


Die Broschüre, die ich durchgelesen habe, besteht aus 8 A4-Seiten, ich habe sie nicht komplett kopiert, sondern hier in groben Zügen veröffentlicht, was diese Broschüre behandelt.

Insbesondere geht es in dieser Broschüre darum, wie Koffein in unserem Körper wirkt, und neben all den positiven Dingen, die man über Dr. Google im Internet findet, wie gut Kaffee und Koffein ist und was es in unserem Körper bewirkt, ist hier also das vollständigste große Gegenstück, das man bisher gefunden hat.

Jeder weiß, dass Kaffee Koffein enthält und dass das nicht so gut für die kardiovaskuläre Gesundheit ist. Über die vielen anderen Giftstoffe ist leider viel weniger bekannt, weil sie fast nicht thematisiert werden. Natürlich kann man sich leicht ausmalen, was es für den Markt bedeuten würde, wenn allgemein bekannt würde, dass die meistgekaufte und -getrunkene Ware gar nicht so gesund ist, wie wir denken und wünschen.

In einer Gesundheitsstudie aus den 1970er Jahren wurde uns beigebracht, dass Kaffee mehr als 20 schädliche Substanzen enthält, von denen einige hochgiftig oder direkt krebserregend sind: Methylxanthin, Methylglyoxal, Kathechol, Chlorogensäure, Neochlorogensäure, Furfural, Hydrochinon, Tyramin, Polyphenol und in koffeinfreiem Kaffee werden statt Koffein Tannin und Trichlorethylen verwendet, was ihn nicht besser macht als normalen Kaffee. Es ist besser, diese Stoffe aus dem Körper fernzuhalten.

Dr. Dean Ornish und Kollegen führten in San Francisco, USA, eine Studie mit dem Titel „The Lifestyle Heart Test“ durch. Sie ernährten sich nahezu vegan, d. h. ohne tierische Produkte außer dem Eiweiß von Eiern und 235 ml fettarmer Milch oder fettarmem Joghurt. Die Kalorienzufuhr wurde nicht eingeschränkt, aber Koffein war verboten.

Der Zustand der Koronararterien (die das Herz umgeben) wurde zu Beginn der Studie und nach 12 Monaten mit Hilfe eines Koronarangiogramms untersucht. Damit konnte genau berechnet werden, ob sich die Verengung der Blutgefäße verschlechtert hatte, gleich geblieben war oder sich verbessert hatte. Zur Überraschung vieler Ärzte hatte sich bei 82 % der Patienten die Arteriosklerose vollständig zurückgebildet, bei 14 % war sie gleich geblieben und nur bei 4 % hatte sie sich verschlechtert.

Der Grund, warum Ärzte Koffein verboten haben:
weil es den Homocysteinspiegel im Blut erhöhen kann, was ein erhöhtes Risiko für Atherosklerose mit sich bringt.

Weil Koffein den Abbau von Adrenalin (Stresshormon) blockiert, wodurch sich das Risiko eines Herzinfarkts verdoppelt.

Weil Koffein eine relativ geringe, aber dennoch signifikante Auswirkung auf die Erhöhung des Cholesterinspiegels haben kann, und dann das LDL, das noch nicht schädlich ist, aber seine Funktion hat.

Koffein ist einer von 10 Lebensmittelzusatzstoffen, die sich negativ auf unsere Gesundheit auswirken.

Es wird als Farb- und Aromastoff sowie als Stimulans verwendet und verursacht Nervosität, Herzklopfen und Herzfehler. Darüber hinaus schädigt und/oder vermindert Koffein die Blutzirkulation, was die Raynaud-Krankheit (situationsbedingte Verengung der Blutgefäße), die Reisekrankheit und Cellulitis verschlimmern kann.

Koffein schwächt die Augen, Menschen mit Makuladegeneration (Augenkrankheit, die die Sehschärfe verringert). Es kann auch Nasenbluten verursachen, wenn Sie gleichzeitig Blutverdünner oder Lebensmittel mit hohem Salicylatgehalt (organische Säure in bestimmten Obst- und Gemüsesorten wie Mandeln, Wasserkastanien und Erdnüssen, schwarzem Tee und Kaffee) zu sich nehmen.

Koffein wird mit Hörverlust und Taubheit in Verbindung gebracht, da es Krämpfe und eine Verengung der Blutgefäße verursacht. Es ist die bekannteste ernährungsbedingte Ursache von Tinnitus (Ohrensausen) und wirkt sich negativ auf die Ménière-Krankheit aus.

Koffein und seine Ursachen: Hier also zwischendurch eine kleine Wäscheliste mit allen möglichen Ursachen, die auf den Kaffeekonsum zurückzuführen sind:

Herzinsuffizienz, Verengung der Blutgefäße, Arteriosklerose, Abbau von Adrenalin, erhöhter Cholesterinspiegel (LDL), Erhöhung des Blutdrucks, erhöhte Ruheherzfrequenz, geschädigter und verminderter Blutkreislauf, Raynaud-Krankheit, geschwächte Augen, Taubheit, Tinnitus, trockener Mund, hässliche Zähne, Mundgeruch, schnelle Austrocknung, Hautbeschwerden wie Mitesser, Lupus erythematodes (ist eine Autoimmunerkrankung, die Haut, Gelenke und innere Organe betreffen kann).

Koffein schwächt und entspannt den Schließmuskel der Speiseröhre durch (Methylxanthin), Nahrung und Magensäure können daher in die Speiseröhre zurückfließen, dieser Effekt tritt bereits eine halbe Stunde nach dem Kaffeetrinken ein, was zu Magenbrennen und einem negativen Einfluss auf den Zwerchfellbruch führt.

Koffein verursacht eine Entzündung des Magens mit einem erhöhten Risiko für ein Magengeschwür. Dies gilt auch für koffeinhaltige Erfrischungsgetränke.

Entkoffeinierter Kaffee ist keine Alternative, da er Gerbstoffe und hohe Konzentrationen von Trichlorethylen enthält. Es sei denn, der Kaffee wird organisch (mit Wasser) entkoffeiniert.

Er reizt auch Ihren Darm. Menschen mit Divertikulitis, Reizdarmsyndrom (spastischer Darm), Darmpolypen, Inkontinenz und Morbus Crohn sollten besser auf Kaffee verzichten.

Koffein und Nieren sind keine Freunde. Ihre Nieren werden sehr froh sein, wenn Sie keinen Kaffee mehr trinken. Koffein produziert zu viel Säure und verursacht eine Überdosis an Abfallprodukten. Dieser sammelt sich schließlich an und kann sich in Form von Grieß und Nierensteinen äußern.

Koffein und die Leber vertragen sich auch nicht gerade, denn Koffein verbindet sich mit der Salzsäure des Magens und bildet ein Toxin namens Hydrochlorid. Wenn dieses die Leber erreicht, versucht die Leber, das Gift durch die Ausscheidung von Galle auszuspülen. Koffein ist sehr schädlich für die Leber und gehört zu den 6 schädlichsten Substanzen für die Leber.

Koffein und Knochen können Schmerzen verursachen, 1 bis 1 ½ Tassen Kaffee pro Tag erhöhen das Risiko von Hüftfrakturen. Dr. Cherne: "Frauen, die Kaffee und Erfrischungsgetränke trinken, haben ein erhöhtes Osteoporose  risiko, weil Kaffee die Kalziumaufnahme beeinträchtigt."

SPEZIFISCHE GESUNDHEITSPROBLEME IM ZUSAMMENHANG MIT KAFFEE:

Anämie:
die Polyphosphone im Kaffee und das Tannin im schwarzen Tee verringern die Eisenaufnahme aus der Nahrung um 70 %, was zu Anämie führt, ganz zu schweigen von den Folgen der Anämie wie Sauerstoffmangel, von dem unsere Organe völlig abhängig sind.

Migräne:
Aus der Aminosäure Tyrosin entsteht das Abbauprodukt Tyramin, das eine der Hauptursachen für Migräne ist. Tyramin ist in Kaffee, aber auch in Käse enthalten.

Diabetes:
große Mengen Koffein führen zu einem hohen Blutzuckerspiegel, da Kaffee viele einfache (schnelle) Zucker und weniger komplexe Kohlenhydrate enthält, was zu einem starken Anstieg des Blutzuckerspiegels führt, was wiederum eine Kettenreaktion auslöst:

Reizung der Magenschleimhaut durch Überproduktion von Magensäure

Stimulation erhöht die Ausschüttung von Adrenalin

Übermäßige Stimulation der Nervenzellen in Ihrem Gehirn, was die Hypophyse veranlasst, ein Hormon auszuschütten, das die Nebenniere zur Überproduktion von Adrenalin anregt, was für Ihren Körper im Ruhezustand katastrophal ist.

Adrenalin wiederum regt die Insulinausschüttung an, was wiederum zu einem verringerten Glukosespiegel im Blut und, ehe man sich versieht, zu einer Unterzuckerung führt.

Der erste Schub an Kohlenhydraten sorgt dafür, dass Sie sich unter dem Einfluss von Adrenalin gut fühlen, dann macht das Insulin wieder Lust auf Süßes, und schon schließt sich der Kreis: Übergewicht?

Koffein hemmt den Abbau von Adrenalin, sodass Sie weiterhin unter Stress stehen und Ihre Nebennieren erschöpft werden. Ohne eine ordnungsgemäße Funktion der Nebennieren ist das das Ende der Geschichte.

Krebs:
Obwohl sich nicht alle Experten darüber einig sind, inwieweit Kaffee das Krebsrisiko erhöht, bestehen Bedenken, dass dieses beliebte Getränk definitiv krebserregende Stoffe enthält. Dazu gehören Methylglyoxal, Cathechol, Chlorogensäure, Neo-Chlorogensäure und Furfural-Endydrokine. 

Darüber hinaus gibt es aber auch eine Reihe von Krebsarten, die nachweislich durch Kaffee verursacht werden.

Dabei handelt es sich um Nieren-, Brust-, Pankreas-, Eierstock-, Dickdarm- und Harnblasenkrebs.

Bei denjenigen, die 2 oder mehr Tassen Kaffee pro Tag tranken, war das Risiko, an Darmkrebs zu sterben, um 70 % höher als bei denjenigen, die weniger als 2 Tassen Kaffee pro Tag tranken. Dies ergab eine epidemiologische Studie mit 24.000 Adventisten.

Frauenprobleme:
Kaffeetrinken erhöht das Risiko einer schmerzhaften Menstruation um das Vierfache. Stärkere Stimmungsschwankungen in den Wechseljahren. Unter dem Einfluss von Koffein wird das Blut saurer, daher wird den Knochen mehr Kalzium entzogen, was eine Ursache für Osteoporose ist.

Die Chancen auf eine Schwangerschaft werden bereits durch 1 Tasse Kaffee pro Tag verringert, es wird vermutet, dass das Tannin im Kaffee die Ursache dafür ist. Im schlimmsten Fall kann es sogar zu Geburtsschäden während der Schwangerschaft führen.

Allergien:
In dieser Zusammenfassung möchte ich mich nicht darauf beschränken zu sagen, dass Koffein einen negativen Einfluss auf Allergien hat, wobei Hautprobleme eine sehr bekannte Erscheinung sind.

WIE BEEINTRÄCHTIGT KOFFEIN DIE FUNKTION DES FRONTALLAPPENS?

Koffein schwächt das Immunsystem und hemmt die Kommunikation der Gehirnzellen untereinander.

Gehirnzellen kommunizieren durch chemischen Austausch. Nervenzellen senden chemische Botschaften (Neurotransmitter) aus, die von benachbarten Zellen aufgefangen werden.

Diese bewirken Veränderungen in den Zellen, die sie empfangen. Die eine regt an, die andere beruhigt.

Koffein beeinflusst, speziell für diese Studie, zwei Neurotransmitter: Acetylcholin und Adenosin. Diese Verflechtung und Zusammenarbeit wird durch Koffein empfindlich gestört, mit destruktiven Folgen.

So schwächt Koffein beispielsweise Adenosin, indem es bestimmte notwendige Aspekte und Erregungen der Nervenübertragung hemmt, was zu einem Ungleichgewicht führt und daher mit Albträumen, Angstneurosen, Phobien und Panikattacken, Psychosen und Schizophrenie in Verbindung gebracht wird.

Andere Studien fügen dieser Liste die Anorexia nervosa (Magersucht) hinzu.

Koffein erhöht den Neurotransmitter Dopamin, der daher Schizophrenie auslösen oder verschlimmern kann.

Eine bekannte norwegische Studie 👉 „die Tromso-Herzstudie“ hat den Zusammenhang zwischen Kaffee und Depressionen eindeutig nachgewiesen. Dabei handelte es sich um eine Studie mit 143.000 Personen. Frauen, die Kaffee tranken, wiesen eine deutliche Zunahme von Depressionen auf. Außerdem hatten sie mehr Probleme bei der Stressbewältigung.

Wenn Koffein so gut für uns war, wie uns einige Amateure und Wissenschaftler glauben machen wollen, dann ist es schon bemerkenswert, dass das Gehirn einen so großen Versuch unternimmt, die Folgen dieser beliebten Droge rückgängig zu machen, wobei die Leber Überstunden macht und die Nebennieren dazu gedrängt werden, sich auszutoben, ohne dass es einen Anreiz gibt, zu bremsen und sich selbst zu erhalten.

Natürlich fragen Sie sich, warum diese Entwöhnungssymptome wie Kopfschmerzen und Müdigkeit auftreten, wenn wir eine Zeit lang keinen Kaffee getrunken haben, bevor wir ihn trinken?

Es ist nicht verwunderlich, dass Koffein den Schlaf beeinträchtigt, die Schlafdauer verkürzt und die Schlafqualität insgesamt verschlechtert. Koffein wirkt wie ein Glutamat und versetzt den Körper und den Geist in einen Fluchtmodus. Hinzu kommt, dass die Droge Koffein den 👉NMDA-Rezeptor besetzt (als Geisel hält), der für alle möglichen Prozesse im Körper unentbehrlich ist und der durch diese Besetzung entsprechend gestört wird, was nachweislich zur Entstehung von Krankheiten wie Parkinson, Autismus, Alzheimer und verwandten Leiden beiträgt.

PET-Scans haben gezeigt, dass die Frontallappen des Gehirns bei Menschen mit chronischem Schlafentzug schlechter durchblutet werden. Dies führt zu erhöhter Reizbarkeit bei gleichzeitiger Verringerung der Kampfbereitschaft und Aufmerksamkeit. Schnelle Stimmungsschwankungen und Schwierigkeiten bei der Stressbewältigung.

Ein radikaler Ausstieg ist wirklich das Beste, aber für manche nicht machbar.

Verteilen Sie es also auf mehrere Wochen und bauen Sie es mit 1 Tasse weniger pro Tag auf, in der nächsten Woche wieder 1 Tasse weniger pro Tag, trinken Sie dabei mindestens 8 Gläser Wasser, das hilft, die Entzugserscheinungen zu minimieren, aber auch Ihren Körper schnell zu reinigen.

Für die Kinder Gottes unter den Lesern ist Ihr Körper ein Tempel des Heiligen Geistes, was meiner Meinung nach zu zusätzlicher Motivation und Stimulation und nicht zu Leiden führen sollte 😇, um Ihren Körper aus Liebe zu Gottes Geist so rein wie möglich zu halten. Es sollte auch gesagt werden, dass dies natürlich für mehr gilt, es gilt für alles, was in den Mund kommt, speziell zu erwähnen: Rauchen und Trinken, Essen von Schweinefleisch, Krabben und Lobster, etc....

Was ich in diesem Blog ausgelassen habe, aber dennoch ansprechen möchte, ist dies:

Matthäus 15:17 Seht ihr nicht, dass alles, was zum Mund hineingeht, in den Bauch hineingeht und mit der Scheidung wieder ausgeschieden wird? 18 Was aber aus dem Munde kommt, das kommt aus dem Herzen und verunreinigt den Menschen. 19. denn aus dem Herzen kommen alle bösen Gedanken, Mord, Ehebruch, Unzucht, Diebstahl, falsches Zeugnis, Lästerungen. 20. diese Dinge sind es, die den Menschen verunreinigen; aber mit ungewaschenen Händen zu essen, verunreinigt den Menschen nicht.

Es ist kein Freibrief, mit ungewaschenen Händen zu essen, Christus hat hier auf etwas noch Wesentlicheres hingewiesen. Was aus dem Mund kommt, kann also auch oder sogar noch mehr einen Menschen verunreinigen und krank machen, es macht nicht nur dich selbst krank, sondern auch deinen Nächsten.

Aber hoffentlich ist dies ein Anfang zu einer Geisteshaltung, die zur Ehre Gottes ist und zu weiteren schönen Schritten und Wachstum.

Ein gesunder Geist in einem gesunden Körper ist der Ort, an dem der Geist wohnen will, und was will der Mensch mehr als das? Gott hat uns Handgriffe und Wege dafür gegeben:

Lukas 4:4 Jesus aber antwortete ihm: Es steht geschrieben, dass der Mensch nicht vom Brot allein lebt, sondern von einem jeden Wortgottes.

zondag 23 maart 2025

vlees in de eindtijd

1 Korinthe 10:31 Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.


1. Over de gevaren van vleesconsumptie in de eindtijd
Ellen White waarschuwde dat vlees steeds onveiliger zou worden om te eten vanwege de toename van ziekten onder dieren. Ze benadrukte dat dit vooral in de eindtijd een groot probleem zou worden.

Citaat:
"Het vlees dat nu wordt gegeten, is vaak besmet met ziekten, en het eten ervan brengt grote risico's met zich mee. In de eindtijd zullen deze risico's alleen maar toenemen."
– Ellen G. White, Counsels on Diet and Foods (1938), p. 411.

2. Over het belang van een plantaardig dieet
Ellen White moedigde een dieet aan dat gebaseerd is op granen, fruit, noten en groenten, omdat dit gezonder is en beter past bij een spirituele levensstijl.

Citaat:
"Granappelen, noten en groenten, bereid op een eenvoudige manier, vrij van specerijen en dierlijk vet van welke aard dan ook, vormen, samen met melk of room, het meest gezondmakende voedsel."
– Ellen G. White, The Ministry of Healing (1905), p. 298.

3. Over vlees als ongezond en onnodig
Ze benadrukte dat vlees niet nodig is voor een gezond dieet en dat het zelfs schadelijk kan zijn.

Citaat:
"Vlees is niet het juiste voedsel voor Gods volk. Het gebruik ervan heeft een schadelijk effect op het lichaam en verzwakt de geestelijke vermogens."
– Ellen G. White, Counsels on Diet and Foods (1938), p. 383.

4. Over het lichaam als een tempel van de Heilige Geest
Ellen White leerde dat het lichaam een tempel van de Heilige Geest is en dat we daarom zorgvuldig moeten omgaan met wat we eten.

Citaat:
"Weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont en die u van God hebt ontvangen? U bent niet van uzelf; u bent gekocht en betaald. Eer God daarom met uw lichaam."
– Ellen G. White, The Ministry of Healing (1905), p. 130 (gebaseerd op 1 Korintiërs 6:19-20).

5. Over de eindtijd en gezondheid
In de context van de eindtijd benadrukte Ellen White dat gezondheid en geestelijke voorbereiding hand in hand gaan.

Citaat:
"In de tijd van het einde zal iedereen die Gods volk wil zijn, zich moeten onthouden van vlees, omdat de dieren steeds zieker worden. Het is Gods wil dat Zijn volk een gezond en rein leven leidt."
– Ellen G. White, Testimonies for the Church, Vol. 9 (1909), p. 159.


Bronvermeldingen:
Hier zijn de volledige bronnen van de bovenstaande citaten:
Ellen G. White, Counsels on Diet and Foods (1938).
Ellen G. White, The Ministry of Healing (1905).
Ellen G. White, Testimonies for the Church, Vol. 9 (1909).

vrijdag 3 maart 2023

Fluor giftig goedje?

Toxicologie en veiligheid
Zowel het element (difluor) als vloeizuur (HF) moeten met grote omzichtigheid en kennis van zaken behandeld worden. Contact met de huid moet strikt voorkomen worden. Vloeizuur vreet bij contact met de huid door tot op het bot, zonder dat onmiddellijk pijn wordt gevoeld, de pijn begint pas wanneer het veel te laat is voor een goede behandeling. Bij vermoeden van contact moet onmiddellijk medische hulp worden ingeroepen. Hoewel het mogelijk is met deze stoffen op verantwoorde wijze om te gaan (en er een aanmerkelijke hoeveelheid vloeibaar fluor bij de ton wordt vervoerd) vergt dat training en degelijke veiligheidsprocedures. 👀😈


Als we de reclames mogen geloven, zorgt fluoride in tandpasta voor sterkere tanden. Daar de stof geen deel uitmaakt van enig natuurlijk lichaamsproces — ook niet van dat van tandvorming — is deze bewering niet voor de hand liggend. Er zijn dan wel aanwijzingen dat fluoride het tandglazuur verhardt, maar er bestaat geen sluitend bewijs dat hierdoor tandbederf wordt tegengegaan. Aan de andere kant is fluoride een giftig afvalproduct, dus moet je nu tandpasta mét of zónder fluoride gebruiken? En hoe zit dat voor kinderen?

Dit artikel behandelt het voor en tegen en draagt tevens een risicoloos alternatief aan. Aan de hand van deze gegevens kunt u het best zelf bepalen of het middel een zegen of een vloek is.

Door C.F. van der Horst
9 september 2015, geactualiseerd 24 oktober 2022

Fluoride zelfs in peutertandpasta
Inmiddels is het gebruik van fluoride ingeburgerd. Je moet zelfs op zoek gaan om tandpasta zonder te kopen. Fluoride is geen voedingsstof, maar een medicijn. Het middel wordt zo gewoon gevonden dat het zelfs in peutertandpasta zit. De doorsnee apotheker raadt het aan vanaf het moment dat het eerste melktandje doorbreekt tot en met de leeftijd van vier jaar. Vanaf dan zou het kindje gewone fluoridetandpasta moeten gebruiken. Is het wel een goed idee om kleine kindjes op zo’n jonge leeftijd bloot te stellen aan medicijnen

Wat is fluoride?
Fluoride is veelal een zoutvorm van het zeer agressieve en giftige element fluor. De naam komt van het Latijnse fluor (vloeiend) vanwege het gebruik als flux in smelterijen: fluoride zorgt voor een hogere opbrengst van metalen bij een lagere temperatuur. Vanwege de toxische aard worden fluorideverbindingen in pesticiden gebruikt (bijvoorbeeld het insecticide sulfurylfluoride). Andere toepassingen zijn vet- en vuilafstotende preparaten (de tapijtbeschermer Scotchgard is daarvan een bekend voorbeeld), kookgerei met een Teflon-antiaanbaklaag en waterdichte kleding zoals Gore-Tex. Het fluorproduct Teflon bevatte PFOA (perfluoroctaanzuur) dat vanwege het verband met kanker sinds 2015 verboden is. Scotchgard, met als hoofdbestanddeel het giftige PFOS (perfluoroctaansulfonaat), is in 2000 door producent 3M van de markt gehaald nadat uit onderzoek van de Amerikaanse milieudienst EPA bleek dat PFOS jarenlang in het milieu en het menselijk lichaam blijft. Mede daarom schikte 3M in 2019 voor $ 850 miljoen in een rechtzaak over drinkwatervervuiling in de Amerikaanse staat Minnesota.

In de afgelopen jaren zijn de giftige fluorverbindingen PFOS en PFOA in het nieuws gekomen, met name door de uitstoot van Dupont de Nemours bij Dordrecht. Van PFOA zegt de Rijksoverheid: “Van PFOA is bekend dat het schadelijke effecten kan hebben op het immuunsysteem en op de voortplanting en ontwikkeling van het ongeboren kind. Het is mogelijk kankerverwekkend en schadelijk voor de natuur. De stof kan vooral problemen opleveren voor dieren in de top van de voedselketen, zoals vogels en zoogdieren.”

De geschiedenis van fluoride
Ofschoon fluoride al voor de Tweede Wereldoorlog in industriële processen gebruikt werd, veroorzaakte de oorlog een enorme toename van de productie ten behoeve van de metaalwinning (uranium voor het Manhattan Project en aluminium voor de vliegtuigindustrie). De daaropvolgende periode van de koude oorlog bracht hierin weinig verandering. Toen na 1945 de focus op het normale leven terugkeerde, regende het aanklachten van hen die in de industrie aan het goedje blootgesteld waren of die letterlijk onder de rook van de fabrieken woonden. De gezondheid van planten, vee en mensen bleek onder de uitstoot ervan te lijden. Zelfs ramen werden erdoor geëtst.

Er bestaat uitvoerige documentatie waaruit blijkt dat de industrie erop gebrand was om een medisch-juridisch verweer te vinden tegen de talloze rechtszaken die aangespannen waren. Wetenschappers werden ingehuurd om dit te bewerkstelligen. Ook toen was er sprake van belangenverstrengeling.

Fluoride: van gevaarlijk naar heilzaam
In de jaren voorafgaand aan de oorlog beweerde dr. H. Trendley Dean, onderzoeker bij de Amerikaanse tandheelkundige gezondheidsdienst, dat fluoride tandbederf tegen ging, alhoewel hij niet uitsloot dat ook andere mineralen zoals fosfor en calcium daarin een rol speelden. Omdat ook de overheid als opdrachtgever van het Manhattan Project in rechtszaken verstrikt was, werd Dean in 1948 benoemd als de eerste directeur van het net opgerichte National Institute of Dental Research. Deze benoeming bleek een uitkomst voor de industrie. Er werd veel geld gestoken in studies die zochten naar iets goeds wat fluoride de mens te bieden had. Waar voor de Tweede Wereldoorlog officiële instanties fluoride als gevaarlijk veroordeelden, werden door de industriële en overheidssponsoring de standpunten geheel omgedraaid. Deze strategie bleek niet alleen bijzonder succesvol in rechtszaken, maar creëerde tevens een markt voor een chemisch afvalproduct dat in drinkwater en tandheelkundige toepassingen zoals tandpasta verwerkt werd.

Fluoride: hevig omstreden
Gezien de geschiedenis is het begrijpelijk dat er weinig stoffen zijn waarover zo veel geharrewar en discussies bestaan. Uit diverse bronnen blijkt dat er geknoeid is met onderzoeken en presentaties. In elk geval een belangrijke studie is in de doofpot verdwenen, omdat het de gemaakte veiligheidsclaims ondermijnde.

In Nederland hebben heftige discussies en felle protesten ertoe geleid dat de massa-medicatie van water door fluoridering in 1976 verboden werd. Voor het zover kwam, waarschuwde inmiddels wijlen Hans Moolenburgh, huisarts in Haarlem, in 1968 in een artikel in het Haarlems Dagblad tegen fluoride in het drinkwater. Geïnformeerd door het boek Fluoridation: the Great Dilemma van arts en fluoride expert George Waldbott, wist hij van de gevaren van fluoride. Dokter Moolenburgh was de motor van het verzet tegen de organiseerde fluoride-lobby in Nederland. Zo sprak hij als landelijk coördinator op informatie-avonden en organiseerde hij dubbelblind onderzoek naar de gevolgen van fluoridering door een artsenteam.

Toename van kanker door fluoride
Doorslaggevend voor het afblazen van de maatregel was het tv-interview van Niek Heizenberg van het actualiteitenprogramma Hier en Nu met kankerexpert Dean Burk, tussen 1938 to 1974 het hoofd van de cytochemie sector van het National Cancer Institute. In dit vraaggesprek illustreerde Burk met grafieken de toename van kanker sinds de invoering van gefluorideerd drinkwater in de VS. Hij adviseerde daarom met kracht tegen de fluoridering van Nederlands drinkwater. Veel milder was hij over het goedje in tandpasta en zuigtabletten, omdat de impact van een paar keer fluoride per dag bij het tandenpoetsen veel kleiner is dan die van de consumptie van liters behandeld water. Andere onderzoekers moesten de gevolgen van tandpasta en zuigtabletten maar uitzoeken, vond hij.

Een jaar nadat de fluoridering van het Nederlands drinkwater werd stopgezet, werd het gebruik van fluoride in tandpasta toegestaan.
Geen bewijs

De vraag is of en in welke mate fluoride tanden sterker maakt. Er zijn voorstanders die beweren dat tandbederf wordt tegengegaan en tegenstanders die menen dat tanden juist broos erdoor worden. In 1988 schreef wijlen Richard Sutton, destijds tandheelkundig onderzoeker en statisticus aan de universiteit van Melbourne in Australië, dat het wetenschappelijk bewijs voor de effectiviteit van fluoride ter voorkoming van tandbederf nooit echt geleverd is. Ook de studies die de veiligheid ervan zouden moeten aantonen, ontbreken. “De vijftig jaar oude fluoridering-hypothese is nog steeds niet bevestigd. Desondanks worden per overheidsdecreet miljoenen mensen nog steeds met fluoride behandeld in de veronderstelling dat van dit proces bewezen is dat het volledig veilig en zeer effectief in het verminderen van cariës is. Feitelijk is de wetenschappelijke basis van fluoridering zeer onbevredigend. Het wordt voornamelijk gepromoot door op emotie gebaseerde ‘aanbevelingen’ in plaats van door wetenschappelijk acceptabel bewijs,” aldus Sutton.

Enig effect van lokaal gebruik
Een analyse van de resultaten van eerdere fluoride-studies door professor Mark Diesendorf van de Technische Universiteit van Sydney in Australië leidde in 1997 tot de conclusie dat er “aanzienlijke risico’s en verwaarloosbare voordelen van inname van lage niveaus van fluoride” waren en dat er “enig (klein) voordeel van fluoridering afkomstig is van de werking van fluoride aan het oppervlak van de tanden.” Lokale toepassing van fluoride-houdende tandpasta of een fluorbehandeling van een tandarts zou dus enig effect kunnen resorteren. De vraag is of dat kleine voordeel opweegt tegen de gezondheidsrisico’s die met fluoride samenhangen. Met name kwamen heupfracturen vaker voor omdat fluoride botten hard maar bros maakt.

Ernstige aandoeningen
Een reeks van ernstige aandoeningen wordt geassocieerd met de inname van fluoride, waaronder kanker, hartklachten en botbreuken. Ook zijn er aanwijzingen dat aandoeningen van het zenuwstelsel met fluoridegebruik samenhangen. De arts en fluoride-expert George Waldbott rapporteerde problematiek met nieren, (bij)schild- en pijnappelklier als gevolg van langdurige fluorideconsumptie. Ook het hart en bloedvaten, het maagdarmkanaal, het centraal zenuwstelsel, ogen, oren en de huid worden door chronische inname aangetast, aldus de dokter.

Kinderen en fluoride
Dat het gebruik van fluoride inderdaad niet zonder gevaar is, bewijst de sinds 19 januari 2009 verplichte melding op de tube tandpasta: “Gebruik voor kinderen van zes jaar of jonger niet meer tandpasta dan de grootte van een erwt. Zorg dat ze zo weinig mogelijk tandpasta inslikken. Raadpleeg een (tand)arts als uw kind fluoride in een andere vorm gebruikt.”

Zelfs indien u of uw kind de tandpasta niet doorslikt, komt de chemische stof toch via het mondslijmvlies het lichaam binnen. Al is de hoeveelheid minimaal, doordat het elke dag twee keer gebeurt, kan er een stapeleffect in de botten en tanden ontstaan — met alle nare gevolgen van dien.

In 2014 meldde het Britse artsenblad The Lancet dat fluoride als een neurotoxine wordt beschouwd en dat de stof als zodanig bij kinderen neurologische ontwikkelingsstoornissen zoals autisme, hyperactiviteit, dyslexie en andere cognitieve stoornissen kan veroorzaken.

Het is enigszins bevreemdend dat er gedurende vele tientallen jaren een discussie heerste over het voorkomen van cariës waarbij het leek of fluoride de enige oplossing was, terwijl de rol van voeding amper aan bod kwam.

Tandarts Weston Price, ook de “Isaac Newton voor voeding” genoemd, deed baanbrekend onderzoek naar het verband tussen voeding en gezonde tanden. Zijn collega Melvin Page liet zich door hem inspireren en beschreef het verband tussen sterke en gezonde tanden en voeding. De Weston A. Price Foundation vatte de ontdekking van Page samen: 

“Tandbederf is het gevolg van een biochemische verstoring van de calcium-fosfaat verhouding. Deze onbalans keert de stroom van voedingsstoffen om door de bijna 5 km microscopische tandbuisjes per tand. Als er mineralen uit de tand worden onttrokken, ‘is het heel goed mogelijk dat het lichaam de mineralen in de tanden opoffert voor gebruik door de vitale organen. Gebrekkige voeding leidt tot fysieke degeneratie en tandbederf is het gevolg van fysieke degeneratie.’ Met dit inzicht kunnen andere dieetkeuzes worden gemaakt .”

Een veelzijdig en voedingsrijk dieet zorgt voor sterke tanden en kan fluoride geheel overbodig maken. Waarom een risico lopen als het op een natuurlijke wijze ook kan?

maandag 2 januari 2023

acrylamide

Acrylamide is een basisgrondstof voor de plasticindustrie. Op wereldschaal wordt jaarlijks 100 miljoen ton acrylamide geproduceerd en voornamelijk gebruikt in de polymeerindustrie onder de vorm van polyacrylamide voor het zuiveren van afvalwater en het dichten van barsten bij de constructie van tunnels.


Acrylamide: meenemen of hier opeten?
Acrylamide komt echter ook in onze voeding voor, vooral in gebakken, zetmeelrijke voedingsmiddelen. Het is een bekend neurotoxische (beschadiging zenuwstelsel), genotoxische (beschadiging DNA) en carciogene (kankerverwekkende) stof. Tot 2002 dachten wetenschappers dat we deze stof binnenkregen via (sigaretten) rook en op het werk, maar in 2002 vonden Zweedse onderzoekers geheel per toeval, en tot grote verrassing van de voedselveiligheidsexperts, dat de stof ook voorkwam in een hele serie alledaagse voedingsmiddelen, vooral zetmeelhoudende producten die werden gebakken zoals friet, chips, ontbijtgranen, peperkoek/ontbijtkoek, koffie en zelfs brood.

Acrylamide is een natuurlijk bijproduct
Deze bevindingen veroorzaakten internationaal bezorgdheid en werden vervolgens geverifieerd door wetenschappers in Engeland, Amerika, Nederland, Zwitserland en Noorwegen. Het blijkt dat acrylamide een natuurlijk bijproduct is wanneer bepaalde voedingsmiddelen bij hoge temperaturen worden klaargemaakt, zowel thuis als in de horeca.

Wat is acrylamide?
Het bestaan van acrylamide is nog niet zo heel lang geleden ontdekt, want wetenschappers ontdekten het per toeval in 2002. Acrylamide is een chemische stof die ontstaat wanneer zetmeelrijk voedsel wordt blootgesteld aan temperaturen boven de 120 graden. Wetenschappers hebben ontdekt dat acrylamide wordt gevormd door de Maillard-reactie, een chemisch proces waarbij suikers en aminozuren met elkaar reageren als gevolg van hitte. Door deze reactie ontstaat er een aantrekkelijke geur en smaak die velen doet watertanden. Ook verandert de kleur van het voedsel, deze wordt al naar gelang de hoeveelheid acrylamide licht- tot donkerbruin. Deze verschijnselen kun je duidelijk zien bij de korst van brood: de supermarkt bakt brood graag in de winkel af om mensen via de geur te verleiden om meer te kopen. Tijdens het verhittingsproces, waarbij voedsel een bruine kleur krijgt, komen er honderden tot misschien wel duizenden stoffen vrij, waaronder acrylamide.

Hoe was dat mogelijk?
De aanwezigheid van deze stof in voedingsmiddelen wordt veroorzaakt door de niet-enzymatische bruinkleuring of 👉Maillard-reactie. Het is deze reactie die verantwoordelijk is voor het mooie bruine korstje bij het bakken van voedingsmiddelen. Het is vooral het aminozuur asparagine dat samen met reducerende suikers (vooral glucose en fructose) deze reactie aangaat bij temperaturen tussen 120°C en 180°C. Hoe heter en langer iets gebakken wordt, des te meer acrylamide ontstaat er. Dit verklaart waarom acrylamide wél wordt gevormd bij het bakken, braden en roosteren van voedingsmiddelen, maar niet bij het koken of stomen ervan.

Onderzoek in Nederland naar acrylamide
In Nederland is in 2005 onderzoek gedaan om na te gaan welke voedingsmiddelen een belanrijke bijdrage leveren tot de opname van acrylamide. Deze zijn in dalende volgorde:
  • 31% in gefrituurde of gebakken aardappelproducten, zoals friet
  • 15% in chips
  • 13% in koffie
  • 11% in koekjes
  • 10% in brood
  • 8% in peperkoek en ontbijtkoek
  • 14% in overigen
Oorzaak van kanker?
Ondanks het recente onderzoek in Nederland waaruit blijkt dat er een verband is tussen acrylamide en bepaalde vormen van kanker, is nog niet zeker of er echt een oorzakelijk verband is. Uit epidemiologisch onderzoek, zoals dat hiervoor wordt genoemd, kunnen geen oorzaken en gevolgen worden vastgesteld. Bovendien zijn veel gegevens over mensen en acrylamide tegenstrijdig. Bij een van de recentste onderzoeken werd bijvoorbeeld een verband gevonden tussen acrylamide in de voeding en nierkanker, maar bij twee eerdere onderzoeken niet.
Bij een recent onderzoek werd een mogelijk verband gevonden tussen acrylamide enborstkanker, maar bij een ander weer niet
Feit blijft dat acrylamide (zij het in hoge doseringen) kanker kan veroorzaken bij dieren, en zenuwschade bij mensen.

Dus zouden we deze stof dan wel moeten eten?
Het advies van de gezondheidsautoriteiten is niet, helemaal geen voeding meer te nuttigen die acrylamide bevat, maar te zorgen voor een gezonde evenwichtige voeding met veel fruit en groente, brood, andere graanproducten en aardappelen, en weinig suiker en vet, inclusief gefrituurde voeding zoals frites en chips, te gebruiken.

Adviezen en richtlijnen hoeveelheid acrylamide
De FDA en het Voedingscentrum geven op basis van recente onderzoeken de hierna volgende adviezen om de hoeveelheid acrylamide in ons dagelijks eten te beperken:
Beperk de hoeveelheid gefrituurde voeding. Door frituren ontstaat de grootste hoeveelheid acrylamide, daarna door bakken of roosteren van aardappelen in stukjes en daarna door bakken van hele aardappelen.
Dompel rauwe aardappelpartjes gedurende vijftien tot dertig minuten in water alvorens te frituren of bakken. Zo wordt de vorming van acrylamide tijdens de bereiding verminderd. Laat de aardappelen daarna uit en dep ze droog om spetterende olie te voorkomen.
Bak aardappelen en aardappelproducten niet bruin, maar goudgeel. De bruine stukken bevatten meestal meer acrylamide.
Volg de aanwijzingen op de verpakking van aardappelproducten en frites en bak ze in kleine porties. Frituur op 175°C en niet langer dan nodig.
Ovenfrites bevatten meer suikers. Als deze worden gefrituurd, wordt het acrylamidegehalte onnodig hoog. Bak deze fritessoorten daarom alleen in de oven en niet langer dan de aanwijzingen op de verpakking.
Bewaar aardappelen donker en koel, maar bewaar ze niet kouder dan 8° C (dus niet in de koelkast) als je ze bakt of frituurt. Daardoor kunnen ze namelijk meer acrylamide vormen bij het bereiden.
Rooster brood lichtbruin en niet donkerbruin. Eet de donkerbruine stukken niet op, want daar zit de meeste acrylamide in.

Drink minder koffie. Acrylamide ontstaat in koffie bij het roosteren van de bonen, niet bij het malen of zetten en tot op heden heeft de wetenschap nog geen manier ontdekt om de acrylamide in koffie te verminderen.
Hier beantwoorden we wellicht ook de vraag of het roosteren van welke planten- of graansoort dan ook wel zo gezond is. Concreet: is granenkoffie gezonder dan gewone koffie, alleen maar omdat ze geen caffeine bevatten?

klik hier: 👉 lekker bakkie koffie
klik hier: 👉 koffie vervangers

maandag 1 november 2021

zwarte komijnolie

Psalm 104: 24 Hoe talrijk zijn uw werken, HEER. Alles hebt u met wijsheid gemaakt,
vol van schepselen is de aarde.


Zwarte komijnolie heeft talrijke positieve effecten op de gezondheid. Wij laten u zien hoe u dit natuurlijke huismiddel moet gebruiken en welke bijwerkingen er kunnen optreden bij het gebruik ervan.

"Zwarte komijn geneest elke ziekte - behalve de dood": Dit was de overtuiging van de Profeet Mohammed meer dan 1300 jaar geleden. Vooral in het Oosten en in de mediterrane landen heeft het gebruik van inheemse zwarte komijnolie (Nigella Sativa) een lange traditie. Daar wordt het gebruikt om het hele organisme te versterken. Vandaag de dag wordt de olie ook in Duitsland steeds populairder - als een natuurlijk alternatief voor farmaceutische producten met weinig bijwerkingen.

Zwarte komijnzaadjes worden geperst voor de olie. In het ideale geval worden ze koud geperst, omdat sommige ingrediënten gevoelig zijn voor warmte. Dit is wat zwarte komijnolie bevat (bron: Universiteitskliniek Freiburg):
  • Onverzadigde vetzuren, zoals linolzuur, hebben het grootste aandeel. Het behoort tot de essentiële vetzuren die ons lichaam niet zelf kan aanmaken.
  • Van de essentiële oliën wordt gezegd dat ze een antioxiderende, ontsmettende en schimmelwerende werking hebben.
  • Zwarte komijnolie bevat ook veel belangrijke mineralen zoals zink, selenium, magnesium en aminozuren, alsmede verscheidene vitaminen. Zwarte komijnolie dankt er zijn positieve werking aan.
  • Het thymochinon in zwarte komijnolie heeft een antioxiderende, ontstekingsremmende en antibacteriële werking.
Effecten van zwarte komijnolie volgens de Universiteitskliniek Freiburg:
  • Er zijn aanwijzingen dat zwarte komijnolie het immuunsysteem kan versterken. Daarom wordt het vaak gebruikt in holistische therapieën voor allergieën en immuundeficiëntie.
  • De olie kan een ondersteunende werking hebben bij psychische problemen tijdens de menopauze. Een dubbelblind onderzoek om deze veronderstelling te bevestigen laat nog op zich wachten.
  • Zwarte komijnolie heeft een positief effect op de bloedsuikerspiegel.
  • Een studie kon reeds aantonen dat zwarte komijnolie een positief effect heeft op astmapatiënten.
  • Verschillende studies hebben ook aangetoond dat zwarte komijnolie een positief effect heeft op hoge bloeddruk.
  • Zwarte komijnolie is ook effectief wanneer het uitwendig wordt toegepast:
  • Als neusspray heeft het goede resultaten opgeleverd bij allergische rhinitis.
  • Dankzij de vele belangrijke vetzuren kan zwarte komijnolie helpen bij acne, psoriasis en neurodermitis.
  • Bij pijn in de borsten (mastalgie) kan het inwrijven van zwarte komijnolie op de huid verlichting geven.
  • Haarbehandelingen met zwarte komijnolie versterken het haar en geven het glans. Dit is te danken aan de (pro)vitaminen bèta-caroteen, biotine en foliumzuur die in de olie zitten.
Bijwerkingen van zwarte komijnolie
In principe wordt zwarte zaadolie goed verdragen en heeft het minder bijwerkingen dan veel farmaceutische producten. U moet het echter niet op een lege maag innemen. Het is het beste om de dosering langzaam op te voeren, zodat het lichaam eraan kan wennen.

Mogelijke bijwerkingen van zwarte zaadolie zijn misselijkheid en jeuk, volgens de universiteitskliniek van Freiburg.
  • Allergische reacties zijn ook mogelijk.
  • Tijdens de zwangerschap moet u in het algemeen afzien van het innemen van etherische oliën, omdat ze een arbeid bevorderend effect kunnen hebben.
  • Opgelet: Zwarte komijnolie is giftig voor katten. Ze kunnen de terpenen in zwarte komijnolie niet in hun lever afbreken. Maar je kunt het op honden gebruiken. 

donderdag 26 augustus 2021

koffievervangers en kanker

Wie denkt slim te zijn door uit te wijken naar granenkoffies of andere koffiesurrogaten kan bedrogen uitkomen. Als deze 'koffie' gemaakt is van chicorei, dan zit er vaak flink wat acrylamide in, tot wel 10 keer zoveel als in gewone koffie.


Cichorei (Cichorium) is een geslacht uit de composietenfamilie (compositae of asteraceae). Tot dit geslacht behoren witlof (witloof), andijvie en paardenbloem.

Acrylamide is een stof die kan ontstaan als zetmeelrijke producten worden verhit boven 120°C. Producten waarin acrylamide voorkomt zijn bijvoorbeeld gefrituurde aardappelproducten zoals friet en chips, koffie, ontbijtkoek, ontbijtgranen, brood (vooral geroosterd), biscuits en crackers.

De relatie tussen kanker en bijvoorbeeld roken en onverstandig zonnen is duidelijk aangetoond met wetenschappelijk onderzoek. Voor acrylamide en kanker is die relatie veel minder duidelijk. De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) heeft in 2015 uitvoerig gekeken naar risico’s van acrylamide. Dierproeven laten zien dat acrylamide kankerverwekkend kan zijn voor muizen en ratten. Onderzoeken bij mensen zijn beperkt en niet eenduidig. Toch concludeert EFSA op basis van de dierstudies dat de inname van acrylamide via voeding het risico op het ontwikkelen van kanker bij mensen mogelijk verhoogt.

Het Voedingscentrum adviseert om weinig gefrituurde producten te eten en gevarieerd te eten. KWF sluit zich hierbij aan.

Dit roept uiteraard de vraag op, hoe zit het überhaupt met alle producten die geroosterd, gebraden of gebakken zijn. Als koffie- of chocoladebonen al een dergelijke ongezonde reactie teweeg brengt in het product zelf, een product die wij trouwens niet eens rauw kunnen nuttigen, als acrylamide in graan producten ontstaat bij bereiding d.m.v. hogere temperaturen dan 120°, dan is de vraag hoe gezond is dan ons bereide eten wel of niet, meer dan legitiem. 

klik hier: 👉 Acrylamide